Mijn voorvaderen in een hoofdrol

ijsgezicht-1632

Ik lijk wel iets te hebben met hoofden, gezien enkele van mijn eerdere blogs (hier en hier). Maar misschien is dat geen toeval. Ik zat onlangs te snuffelen in de familie stamboom die mijn vader ooit bijeen gespeurd heeft. Daarin zaten enkele krantenartikelen waarin mijn voorvaderen (m/v) een rol speelden. In één artikel zelfs een hoofdrol, maar dan letterlijk. Het gaat over mijn overgrootvader van vaders kant, Hindrik van Wijk. Hij woonde in Ter Apelkanaal en had een goedlopende kruidenierszaak, annex café.  Toen mijn opa Rudolf 7 jaar was en zijn vader Hindrik nog maar 41 jaar, sloeg het noodlot onverwacht toe. Het was in de winter, het vroor kennelijk en er kon op natuurijs geschaatst worden:

Winschoter Courant, Zondag, 13 Januari 1889

Ter Apelkanaal, 10 Januari.
De kastelein H. van Wijk alhier had j.l. Dinsdag, terwijl hij op schaatsen reed, het ongeluk, achterover met het hoofd tegen het ijs te vallen, waardoor een hersenschudding ontstond, tengevolge waarvan hij, na een vreeselijk lijden van twee dagen, Donderdag, is overleden.

Pure pech dus. Een heel ongelukkige val, trieste gebeurtenis met een snelle en dramatische afloop. Dat moet ook een drama voor het gezin van mijn opa geweest zijn. Nog maar 7 jaar oud en dan zijn nog jonge vader verliezen. Zijn moeder, Ike Steegen, geboren in het ziekenhuis in Groningen, zo blijkt uit de gegevens die mijn vader zorgvuldig documenteerde, werd dus op haar 43e jaar al weduwe. Ik neem aan dat ze de kruidenierszaak toen zelf moest runnen. Met de zorg voor mijn 7-jarige opa en nog 4 kinderen moet dat geweldig zwaar zijn geweest. Maar de familie stond nog meer brute pech te wachten. Ruim 4 jaar later haalde de familie van Wijk alweer de plaatselijke krant:

Winschoter Courant, Woensdag, 11 October 1893

Ter Apel, 9 October.
De wed. H. van Wijk alhier, had tengevolge van aardappel schillen eene onbeduidende wonde bekomen in den duim der rechterhand; zij moet daarmee in aanraking van een weinig kopergroen zijn gekomen, tengevolge waarvan dat lichaamsdeel opzwol en wel zodanig dat Dr. Boerma geraadpleegd werd, die bloedvergiftiging constateerde en opneming in het academisch ziekenhuis te Groningen noodzakelijk achtte. Gisteren werd haar daar na eenige dagen wachtende op herstel, den arm tot bij de elleboog geamputeerd.

Ik begrijp ineens ook waarom mijn moeder er altijd zo alert op was als ik me sneed. Maar in 1893 was bloedvergiftiging nog een zeer levensbedreigende gebeurtenis. Want ook in mijn opa’s familie was het leed met de amputatie nog niet geleden, want twee dagen later haalde ze alweer de krant:

Winschoter Courant, Vrijdag 13 October 1893

Ter Apel, 11 October.
De weduwe H. van Wijk waarvan we in het vorig nummer melding maakten, is gisteren aan de gevolgen, met bijkomende oorzaken in het ziekenhuis te Groningen overleden. De deelneming in het droevig lot van hare vijf kinderen is hier algemeen.

Hoe kort kun je een drama zo treffend beschrijven. Ik neem aan dat mijn opa in een pleeggezin is terecht gekomen. Hij moest in elk geval ook uit het ouderlijk huis, want dit lezen we een kleine maand later:

Winschoter Courant, Zondag 5 November 1893 – voorpagina
IEDER

Die iets te VORDEREN heeft van of VERSCHULDIGD is aan de onder het voorrecht van boedelbeschrijving aanvaarde nalatenschappen van HINDRIK VAN WIJK en IKE STEEGEN, in leven ehelieden en kooplieden gewoond hebbende en overleden te Ter-Apelkanaal, gemeente Vlachtwedde worden verzocht daarvan binnen 14 dagen opgave of betaling te doen ten kantore van J.W. Koch, notaris te Stadskanaal.

En daar ging het familiebezit onder de hamer:

Winschoter Courant, Zondag 12 November 1893

Op Dinsdag den 21 November 1893, des namiddags te 3 uur zal, ten verzoeke van Mej. De Wed. E.H. Beentje, en ten huize van Mej. De Wed. H. Langenbach, in het Boschhuis te Ter-Apel, publiek worden verkocht:

Een ruime Winkelbehuizing, waarin eene zeer beklante Kruideniersaffaire wordt uitgeoefend, met Vergunning en het erfpachtrecht eener Heemstede, staande en gelegen op den besten stande te Ter-Apel, op den hoek van den Weerdingermond, bewoond geweest door de wed. H. van Wijk.

En 2 weken later is er al geboden:

Winschoter Courant Zondag 26 November 1893

Afloop van de verkopingen.
21 November. Verkoop voor Mej. De Wed. E.H. Beentje, van eene winkelbehuizing met vergunning en het erfpachtsrecht eener behuizing, staande en gelegen te Ter-Apel, bewoond geweest door de Wed. H. van Wijk. Geboden f 2250. Niet gegund.

Niet gegund: ja logisch! Zo’n fooi voor ‘eene zeer beklante kruideniersaffaire’, en ook nog eens gelegen op ‘den beste stande’! Wat denken ze wel ! Dat wij van Wijk’s op ons achterhoofd zijn gevallen of zo ?

Ik ga toch eens op zoek in Ter Apel, benieuwd of er nog een winkel of café te vinden is.

3 generaties van Wijk

opa van wijk pa en dolf

Advertenties

Tags: , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The Risk-Monger

Let's examine hard decisions!

TV Olen

U hoeft dit niet te lezen.

eunmask

WE REVEAL WHAT THE EU AND THE MEDIA TRY TO CONCEAL

JunkScience.com

All the junk that’s fit to debunk.

NOT A LOT OF PEOPLE KNOW THAT

“We do not believe any group of men adequate enough or wise enough to operate without scrutiny or without criticism. We know that the only way to avoid error is to detect it, that the only way to detect it is to be free to inquire. We know that in secrecy error undetected will flourish and subvert”. - J Robert Oppenheimer.

straffe madammen

maakt vrouwen zichtbaar in de media, op congrespodia en in bedrijven

Climate of Sophistry

Climate science is sophistry...i.e., BS.

%d bloggers liken dit: