Terug naar de natuur-droom

rijst-terras2

De terug naar de natuur vrijheidsdrang is sterk. Zelfvoorzienend zijn en onafhankelijk van het anonieme systeem is intuïtief aantrekkelijk. Maar de harde praktijk is anders, dan wil bijna niemand ècht terug naar de natuur. Vanuit het treinraam, reizend door Java, kun je zien wat dat betekent. De prachtig groene sawa’s met verschillende stadia rijst zijn een lust voor het oog. Maar de poppetjes met rieten punthoeden zijn Javaanse mannen, vrouwen en jongeren die elke dag kniehoog in de modder gebukt hun bestaan bijeen staan te zwoegen. Zo ziet ‘terug naar de natuur’ er in de praktijk uit.

rijstterras

schommel

vindingrijkheid

hout

vindingrijk

keuken2

vindingrijke keuken

keuken1

vindingrijk fornuis

De ontwikkeling hier is maar net het eerste begin van een landbouw samenleving. Een kleine buffer tegen de harde naakte werkelijkheid van rauwe overleving die ‘de natuur’ eigenlijk is.

Dankzij de landbouw een iets grotere kans op overleving, maar toch heel voelbaar dicht bij de meedogenloze natuur. De overlevingsstrijd kan nog steeds elk moment toeslaan. Ziekten met alleen primitieve medische hulp, mislukte oogst zonder verzekering of buffer, of het vergaan van een moeizaam opgebouwde voorraad. Deze landbouwgemeenschap is iets comfortabeler en veiliger dan de jager-verzamelaar en biedt levenskansen aan meer mensen, maar veel meer ook niet.

Menselijke vindingrijkheid om te overleven is verbazingwekkend
Toch heeft de eigen redzaamheid aantrekkingskracht op mensen, een romantische charme. En het aanpassingsvermogen van mensen is wonderbaarlijk, evenals de vindingrijkheid in zulke primitieve omstandigheden. Kleine gemeenschappen die in een overzichtelijk onderling netwerkje de eindjes aan elkaar knopen. Ze boeren, maar mesten ondertussen ook een varken vet met landbouw‘afval’ om het later naar de markt te brengen of te slachten. Niemand die zich afvraagt of ze gelukkig zijn, of dat ze de aarde opwarmen door CO2. Dat zijn luxe vragen uit een wereld die hier nog vele stadia van verwijderd is.

Dat heeft ook voordelen. Het gezamenlijk geregelde is hier nog overzichtelijk. Basis-voorzieningen als opslag, hulp in oogsttijd, gereedschap zijn nodig in zo’n gemeenschap en vergen al ‘uitbesteding’. Maar het is overzichtelijk en in het ‘zicht’. Er is een direct besef van de noodzaak en het belang van het gezamenlijke. Het is volkomen duidelijk wat er gezamenlijk uitbesteed wordt en er is zicht op de eigen financiële bijdrage aan dat geheel.

koeien

In onze maatschappij zijn er inmiddels vele schillen ‘uitbesteding’ bij gekomen, als de rok van een ui. Daardoor is het moeilijk voor de kern, de betalende burgers, het contact met de buitenste schillen te bewaren. Het systeem van ‘schillen’ is geïnstitutionaliseerd, een systeem op zich geworden. Een parasitair systeem want het benodigde geld wordt nog steeds alleen verdiend op indivdueel of bedrijfsniveau. Ook deze financiële basis is grotendeels geïnstitutionaliseerd en is veel meer dan wat als ‘belasting’ is geoormerkt. Er zijn vele vormen van indirecte belasting die niet meer als belasting herkend worden en in allerlei subsidie-vermommingen hun weg naar de maatschappij vinden.

Bureaucratische macht berust op ingekapselde geldstromen
Zo zijn er al vele happen van ons BNP ingekapseld in onoverzichtelijke, verplichtende en moeilijk te veranderen geldstromen. Ze lijken onaanraakbaar voor het democratisch proces en veranderen ook niet na verkiezingen, ongeacht de uitslag. Op het supranationale Europese niveau is het allemaal nog verder versleuteld, verder van onze reëele leefwereld en staat vrijwel zonder controle ter beschikking van de bureaucratische elite. Zolang er welvaart is blijven er voldoende geldstromen beschikbaar en krijgt deze elite de kans een eigen machtsblok uit te bouwen. Pas als de welvaart een fundamentele knauw krijgt kan dit veranderen.

Het is daarbij ook normaal dat het lang duurt voordat zo’n systeem in de gaten krijgt dat het mis gaat. Zo lang er genoeg geld wordt verdiend wordt er heldhaftig geïnvesteerd in energie-systemen om de aarde te redden -om maar wat te noemen- zonder dat er kritisch naar nut en resultaat wordt gekeken. Het energieakkoord met windmolens die 7x zoveel als de Betuwelijn of het Deltaplan gaan kosten en geen energie of CO2 reductie bijdragen, een typisch luxe-product.

 

2014-07-10 13.02.26

religie als beroep; al bijna massa-productie

Wanneer er barsten in de welvaart komen zal de inmiddels gevestigde elite met hun partners in de macht uiteraard de machtspositie verdedigen met alle middelen die het heeft. Op het upper-dek van de Titanic gaat het feest gewoon door. En met elke nieuwe fles champagne versterkt men het zelfvertrouwen. Maar de barsten in het Europese systeem beginnen steeds meer zichtbaar te worden. De jeugdwerkeloosheid in Spanje illustreert pijnlijk dat er een fundamenteel probleem is.

Religie als opium voor het volk
De landbouwende Javaan heeft weliswaar maar een fractie van onze geldelijke welvaart, maar hij heeft er nog wel zicht op. Buiten zijn kleine gemeenschap heeft hij weinig bemoeienis zolang hij zijn rol in het grote geheel maar blijft vervullen. Landelijke aansturing om onderlinge stammenstrijd of ontsporend individualisme onder controle te houden komt hier vooral van de altijd nabij zijnde moskee die er 5 keer per dag luidkeels inhamert hoe je moet leven. Dat heeft niets met spiritualiteit in de zin van hogere geestelijke activiteit te maken, maar alles met indoctrinatie en controle. Voor bestuurders is ‘herding cats’ een nachtmerrie maar passen er vele makke schapen in een hok. Hier zie je dat de islam daar heel succesvol in is. Napoleon wist het al: ‘Religie is een prima middel om het gewone volk rustig te houden’.

Het zou me niet eens verbazen als het oude, kromme, rijst plantende vrouwtje ver van het gezag zich toch aan de ramadan houdt. De hele dag zonder eten of drinken in de brandende zon, in Europa zou een werkgever het gevang in gaan! Maar makke schapen zijn een gehoorzame kudde, zo lang de kudde-burger voldoende door de media ingeprent krijgt dat de aarde vergaat door zijn toedoen. En dat planten en dieren razendsnel uitsterven door zijn toedoen. De nieuwe zondeval, de groene religie, die zo automatisch wordt aanvaard dat het niet meer verbonden wordt met feiten. Het groepsgevoel domineert. Ook dat is een verbazende eigenschap van de mens. Een scherp observator van dierlijk gedrag verwonderde dit al:

Hoe al die absurde gedragsregels en al die absurde geloofsovertuigingen ontstaan zijn weten we niet, maar het is opvallend hoe een geloof dat in de vroege levensjaren voortdurend werd ingeprent, als het brein nog ontvankelijk is, welhaast de status van instinct verwerft; en de essentie van een instinct is dat het wordt gevolgd, zelfs tegen de ratio in’. Charles Darwin, 1871.

2014-07-10 13.22.29

Advertenties

Tags: , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The Risk-Monger

Let's examine hard decisions!

TV Olen

U hoeft dit niet te lezen.

eunmask

WE REVEAL WHAT THE EU AND THE MEDIA TRY TO CONCEAL

JunkScience.com

All the junk that’s fit to debunk.

NOT A LOT OF PEOPLE KNOW THAT

“We do not believe any group of men adequate enough or wise enough to operate without scrutiny or without criticism. We know that the only way to avoid error is to detect it, that the only way to detect it is to be free to inquire. We know that in secrecy error undetected will flourish and subvert”. - J Robert Oppenheimer.

straffe madammen

maakt vrouwen zichtbaar in de media, op congrespodia en in bedrijven

Climate of Sophistry

Climate science is sophistry...i.e., BS.

%d bloggers liken dit: