Mijn driedaags VIP moment

tempel1 Beijing

De luchthaven van Beijing komt me niet meer bekend voor. Drie jaar en de nodige andere vliegvelden wisten elke herinnering grondig uit. Maar herkenning is ook niet nodig want vanaf nu ben ik 3 dagen Mr. Dolf, mijn internationale identiteit. Mijn achternaam is onbegonnen werk voor de meeste niet-Nederlanders, zelfs in Europa, maar Dolf lukt prima. En uit beleefdheid wordt het dan Mr Dolf. Dat verwacht ik ook op de bekende afhalers-bordjes in de aankomsthal aan te treffen, maar dan zie ik mijn volledige naam. En nog goed geschreven ook!

kanaal peking

In Peking zie je eenden vooral in Restaurants, niet op het water

De aanblik van Peking op deze mediterraan warme dag is aangenaam. De lucht is helder blauw en er is veel groen langs de wegen. Helemaal anders dan Europese media ons willen doen geloven in hun ijver om het groene image van Europa in de verf te zetten. Ook later in de middag tijdens een rondrit met wandeltochtje valt het vele groen op en de mooie parken. Treurwilgen zijn duidelijk favoriet en de pluisjes overal in de lucht benadrukken de lente. Stoepen en straten zijn erg schoon en voor fietsers zie ik met hekjes afgeschermde rijbanen, daar kan Brussel nog een puntje aan zuigen. tempel2

Het Oriental Bay International Hotel is precies wat je verwacht van een 5-sterren Hotel in Azië, een VIP-place to be. Een indrukwekkend grote hal met glimmende natuurstenen vloer leidt me naar de receptie- desk, maar het inchecken wordt voor me gedaan. Ook om mijn bagage hoef ik me niet te bekommeren, dat mag ik niet eens. ‘That’s allright Mr Dolf’, nog even wennen aan mijn VIP status. Het duurt een tijdje om mijn natuurlijke ‘in het buitenland’ reflexen van bagage in het oog houden, paspoort laten zien, credit card checken onder controle te krijgen. Maar het went snel moet ik toegeven.

hotel1Dit is allemaal zeer kenmerkend voor de razend slimme Chinezen. Na een eerste internationale conferentie met de belangrijkste producenten van chloorparaffines (CPs) in Brussel georganiseerd te hebben, had ik toegezegd te helpen met het organiseren van deze tweede versie in China. Al direct werd me verteld dat ik hun gast zou zijn, gratis in het Hotel mocht verblijven en uiteraard geen registratiekosten verschuldigd was. In eerste instantie realiseerde ik me de VIP-betekenis nog niet zo. Dat soort dingen betaal je immers toch niet zelf.

Maar de laatste paar maanden werd me hun belang van mijn centrale organisatierol steeds dudielijker. Ik ben de spil naar de EU en US sprekers en wij doen het merendeel van de presentaties. En ook India komt uiteindelijk aan boord via mijn contacten. Of ik misschien ook een rond-tour door Peking wil; wat zou ik nog graag willen bezoeken? Aziatische samenwerking berust vooral op vriendschap en vertrouwen, minder op inhoud. En die toets weten de Chinezen te bespelen als geen ander.

20150421_152005

Dancing in the street..

Enfin, we zijn nu hier en de gebruikelijke organisatorische last-minute perikelen zijn achter de rug. Vanaf nu moet ik dus maar genieten van mijn tijdelijke VIP status, besluit ik. Voor je het weet is het weer voorbij en loop ik thuis weer gras te maaien. Want dat is alweer lang hoor ik via sms, nadat ik mijn VIP status hier meldde. Geen risico dat ik uiteindelijk met mijn voeten de grond niet meer vindt. Maar dat is voor later, nu is het mister Dolf voor een paar dagen!

Als de chemie er niet is..
Deze internationale Conferentie over een in EU en VS verguisde groep stoffen die wetenschappelijk gezien ten onrechte op een hoop gegooid worden met organochloren als dioxines en PCBs in het risicomijdend Europa laat hier duidelijk een clash of cultures zien. Hier groeit de markt met cijfers die je doen twijfelen aan je ogen. Staan daar echt zoveel nullen achter de produktie-volumes? Het absurde is dat we in Europa de strengste productsamenstelling van de wereld hebben en veruit de meest geavanceerde productkennis. Ons dossier behoort tot de duurste in Europa vanwege alle testen en onderzoek om de veiligheid voor mens en milieu te bewijzen.

De belangrijkste toepassing is als goedkope en effectieve weekmaker in plastics, zoals zacht PVC. Maar de hele Europese markt is peanuts (3.5 %) vergeleken met die in China en de groeiende markt in India. En de politieke druk op deze stoffen in de EU wordt sterk opgevoerd, zodanig dat onze veilige en goed onderzochte peanut-markt weg gereguleerd dreigt te worden. Dan worden de veel minder gecontroleerde en nauwelijks onderzochte CPs in Chinees plastic toegepast en… naar Europa verscheept. Goed bezig Europa! De eigen geavanceerde produktie en werkgelegenheid worden de nek omgedraaid en vervolgens importeren we de Chinese brol. CP Conference

Mijn twee presentaties zijn klaar en ik heb de conclusie-sessie en afsluiting voorbereid, voor zover mogelijk. Een deel laat ik over aan de inspiratie van het moment want ik vind dat het moet inspelen op de dag. Hoe spannend ik het ook vind zonder voorbereiding te vertrouwen op de inventiviteit. Gelukkig dat ik de laatste week nog de vraag kreeg om mijn welkomst-speech vast op te sturen zodat de tolken zich kunnen voorbereiden. Daardoor besefte ik dat een korte spontane uit de mouw geschudde intro wel eens minder gepast zou kunnen zijn.. Vooral ook omdat ik na twee hoge vertegenwoordigers van de industrie kom, gevolgd door een ambtenaar van het Milieu Ministerie in Beijing. Een driekwart A4-tje is het uiteindelijk geworden en dat pakt goed uit. Beleefd beginnen, ook wat kritische opmerkingen over perceptie versus wetenschap, mijn stokpaardje, en weer beleefd eindigen met de nodige bedankjes.

Wetenschap of niet, een fotoshoot hoort er bij in China
Tijdens de eerste pauze wordt ik onmiddellijk geclaimed voor een spontane fotosessie, de Chinese stijl! De bazen van de CP bedrijven willen met me op de foto en daarbij is er geen terughoudendheid of gEne. Dat wist ik nog van de eerste keer in Brussel toen me dat wel verraste. We moesten ons toen op verzoek van de Chinese delegatie opstellen in ons gastenrestaurant voor een groepsfoto. Daarbij werd een ieder met veel kabaal op de juiste plek gedirigeerd, de hiërarchie in acht nemend. En daarna nog groepsfoto’s voor de ingang, er werd in Brussel nog lang over gesproken. Hier gaat het niet anders. Een ware foto-shoot die bijna mijn hele pauze duurt. En ik heb zo’n zin in koffie. Dan is het eindelijk de beurt aan ‘only chinese’  foto’s, dat ben ik gelukkig niet. Lachen en snel naar mijn broodnodige koffie. Ik vlucht even uit de schijnwerpers, een moment voor jezelf vinden in zo’n sterrenbestaan valt niet altijd mee..J

peking tempelboog‘s Avonds bij het diner mag mister Dolf natuurlijk naast de gastheer zitten. Verdere seating arrangements? Ze dachten aan half-half, de EU/US foreigners verdelen over de twee tafels zodat we mengen met de Chinezen. Maar Mr Dolf mag het zeggen, even een ‘Sophie’s choice’ momentje. Mijn vrouwelijke collega en de twee andere session chairs aan onze tafel vinden ze ook een goede keuze. Gelukkig, zo zijn we het snel eens. Wel lekker praktisch die Chinezen, en niet overdreven protocollair.

peking

hoeveel zongen ze ook weer, 9 million bucycles in Beijing?

De twee prachtig gedekte tafels zijn rond zoals altijd, en hebben de bekende grote draaischijf in het midden waarop het eten zal verschijnen. De kunst is dan met je eetstokjes op het juiste moment toe te slaan, de grote uitdaging zijn vooral de glibberdingen.

Gan bei en speed-drinken, de Chinese versie van ad fundum
Maar er is een nóg belangrijker ritueel, zo weet ik nog van eerdere bezoeken, het toosten. Sjieke wijnglazen zijn in China nutteloos. Er staan kleine stevige tulpmodellen, dat is hier functioneel. We zitten nog geen twee minuten of mijn buurman en zijn buurman de grote CP baas staan op en we heffen allen het glas. Gelukkig met slechts een bodempje ingeschonken. Het toespraakje van de boss wordt vertaald, de tolk zit ook aan tafel. De conferentie was een groot succes en we hebben een ware world community van onze produkten gesmeed. Proost, ‘gan bei’, in één slok leeg en het lege glas even laten zien als bewijs van die prestatie.

We gaan zitten en de glazen worden opnieuw ingeschonken, weer een bodempje gelukkig. Mijn buurman Peichao keert zich naar mij om te toosten. Zijn engels is goed genoeg om een paar dingen te zeggen waaronder voor chinezen het belangrijkste, wij zijn vrienden he? Jazeker, wij zijn vrienden! Gan bei, weer leeg. En weer vol. Zo gaat het toosten nog een tijdje door, het is een drukte van belang. Iedereen loopt rond op zoek naar anderen om te toosten. Als dé VIP ben ik uiteraard heel populair, alle CP bazen komen langs om te toosten.

Ondertussen worden business cards uitgedeeld want ze willen herinnerd worden. Niet handig dat ik zelf mijn kaartjes in mijn binnenzak niet heb bijgevuld na een dag van uitdelen. Maar ik ben Mr Dolf zeg ik, grapje. Ze lachen, maar dat doen ze altijd, eigenlijk. Ook mijn collega is erg populair, terwijl ze niet zo heel erg drankbestendig is fluistert ze me toe. Het hoeft niet altijd leeg zeg ik, om haar een strategie aan de hand te doen. De big boss vindt haar mooi zegt hij, via de tolk. Nadat hij dat heeft gezegd durven er meer en ontstaat er een kleine file om met haar te toosten. Gelukkig voor haar wordt er zeer voorzichtig ingeschonken..

20150422_184553Het eerste eten verschijnt op de draaitafel en Mr Dolf mag eerst. Dankzij eerdere bezoeken had ik toch al enige training met eetstokjes, dacht ik, maar vandaag heb ik de grip niet. Er wordt veel gelachen om mijn gehannes en al snel komt er een serveerster aangesneld met vork en mes. Voor de onhandige VIP-foreigner om verdere blamage te voorkomen. Het eten is heerlijk. Dit keer geen kwal of kippepoten, maar veel lekkers. Garnalen in een lekkere zachte saus en er is zelfs iets wat in het chinees klinkt als tarbot. Ik kijk eens goed en zie inderdaad de bekende scheve platvissenkop. Daarmee is tarbot vermoedelijk het enige woord dat in het Chinees, Engels en Nederlands ongeveer hetzelfde klinkt. Ik vertel Peichao dat ie nu ook al een beetje Nederlands kan, we zijn vrienden.

Eerst vrienden worden, dan pas zaken doen..
Daar gaat het om in China. De gewoonte kende ik al, maar dankzij het boek culture map (een volgende blog) begrijp ik het ook wat beter. Het is niet zo maar een gewoonte, dit drinkfestijn is ook essentieel en functioneel. In onze westerse samenleving vertrouwen we op ‘het systeem’ bij het zaken doen. Het ‘(rechts-)systeem’ zorgt ervoor dat de deal doorgaat zoals je denkt. Maar als dat systeem minder geregeld is, zoals in China en veel andere landen, heb je dit soort rituelen nodig. Als ik met jou een keer dronken ben geworden dan kan ik je vertrouwen, dan ben je mijn vriend en kunnen we zaken doen. Zo werkt dat hier.

mongolie1 Mongolie3‘Meneer van Wijk’? Voor de KLM stewardess is mijn achternaam geen probleem, wilt u misschien iets drinken? Vanuit mijn raampje zie ik de eindeloze besneeuwde bergen van Mongolië onder onze 747 langs glijden. Het zicht is ongekend helder. De aanblik vanaf 10 kilometer hoogte doet aan tiramisu denken, of aan een zwaar bepoederde tulband cake. Een aantrekkelijke aanblik van boven, maar daar beneden moet het leven onbeschrijflijk zwaar zijn. De laatste dag van mijn VIP-trip. KLM’s businessclass doet goed haar best om mij nog even in VIP stemming te houden. De zeer vriendelijke KLM stewardess heeft mijn champagne al klaar staan en de maaltijd heeft sushi met St Jacobsschelpen als starter. KLM1

Het leven lacht me nog even in VIP stijl toe. Nog een laatste bewuste beleving voordat de banden weer Amsterdamse grond raken. En dan is het nog maar een kleine city-hop verwijderd van thuis waar het lange gras wacht. En mijn rubber tuinlaarzen klaar staan. Heerlijk.

CP groep

Advertenties

Tags: , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

The Risk-Monger

Let's examine hard decisions!

TV Olen

U hoeft dit niet te lezen.

eunmask

WE REVEAL WHAT THE EU AND THE MEDIA TRY TO CONCEAL

JunkScience.com

All the junk that’s fit to debunk.

NOT A LOT OF PEOPLE KNOW THAT

“We do not believe any group of men adequate enough or wise enough to operate without scrutiny or without criticism. We know that the only way to avoid error is to detect it, that the only way to detect it is to be free to inquire. We know that in secrecy error undetected will flourish and subvert”. - J Robert Oppenheimer.

straffe madammen

maakt vrouwen zichtbaar in de media, op congrespodia en in bedrijven

Climate of Sophistry

Climate science is sophistry...i.e., BS.

%d bloggers liken dit: